Wyspa Skye to jedno z tych miejsc w Szkocji, które zapada w pamięć nie liczbą zakrętów, lecz atmosferą. Góry Cuillin, klify, dziwaczne formacje skalne, portowe miasteczka i światło, które zmienia się z minuty na minutę – to wszystko sprawia, że jazda po Skye jest bardziej krajobrazowa niż techniczna. Isle of Skye Loop nie jest wyścigiem po serpentynach. To trasa, którą chłonie się powoli, z częstymi postojami w najbardziej rozpoznawalnych punktach wyspy.
Skye ma inny charakter niż North Coast 500 czy Bealach na Bà. Drogi bywają wąskie, a pogoda potrafi w kilka minut zamienić słońce we mgłę – ale właśnie to buduje klimat wyspy. Na motocyklu czuje się tu bliskość krajobrazu: górski masyw z jednej strony, morze z drugiej i przestrzeń, której nie da się oddać na zdjęciu. To miejsce, które najlepiej odkrywa się bez pośpiechu.
Jeśli chcesz przejechać Wyspę Skye i inne najpiękniejsze trasy motocyklowe w Szkocji bez samodzielnego planowania transportu motocykla, noclegów i etapów, sprawdź ofertę MotoTravels.
Wyspa Skye ma bardziej krajobrazowy niż techniczny charakter. Tu nie chodzi wyłącznie o zakręty, lecz o atmosferę miejsca: góry, klify, formacje skalne, portowe miejscowości i zmieniające się światło. Pętla po Skye pozwala połączyć spokojną jazdę z krótkimi postojami w najbardziej rozpoznawalnych punktach wyspy.
To dobra trasa dla motocyklistów, którzy chcą zwolnić tempo i chłonąć krajobraz. Drogi bywają wąskie, a pogoda potrafi zmienić się w kilka minut, ale właśnie to tworzy charakter Skye.
Przeczytaj tez o:
A82 przez Glencoe motocyklem – droga przez doliny i góry Highlands
A830 Road to the Isles motocyklem – Droga na Wyspy z Fort William do Mallaig
Naturalną bazą jest Portree – największa miejscowość wyspy, z której startuje większość tras. Najbardziej klasyczny wariant to pętla Trotternish: około 80 km wokół północnego półwyspu, drogą A855, łącząca największe atrakcje Skye – Old Man of Storr, Kilt Rock, Quiraing i mniejsze punkty widokowe. Nieprzerwana jazda zajmuje niecałe dwie godziny, ale z postojami spokojnie wypełnia pół dnia lub cały dzień.
Kto ma więcej czasu, może rozszerzyć trasę o zachodnią i południową część wyspy: rejon Cuillin i Sligachan, Fairy Pools pod Glenbrittle, destylarnię Talisker w Carbost oraz najbardziej wysunięty na zachód punkt – Neist Point. Taki pełny objazd, sięgający kolejnych półwyspów, urasta do około 240 km.
Warto pamiętać, że atrakcje Skye leżą na końcach długich, wąskich dróg. Wyspa „zjada” czas, dlatego dystans widoczny na mapie bywa mylący.
Trasę można przejechać w obu kierunkach. Na pętli Trotternish wielu podróżnych wybiera kierunek zgodny z ruchem wskazówek zegara oraz wczesny start, aby wyprzedzić autokary i tłumy przy najpopularniejszych parkingach.
Skye nie jest trasą techniczną w stylu alpejskich przełęczy. Nie ma tu długich sekcji serpentyn ani ekstremalnych podjazdów. Jest za to dużo dróg lokalnych, nadmorskich łuków i odcinków, na których liczy się nie prędkość, lecz uważność i płynność.
Największe wyzwania to wąskie drogi, zmienna pogoda, ruch turystyczny oraz lokalny. Nawierzchnia jest asfaltowa, ale jej szerokość i jakość zmieniają się w zależności od rejonu. Główne drogi, takie jak A87 i A855, są zazwyczaj w dobrym stanie. Boczne dojazdy do atrakcji, między innymi droga do Fairy Pools czy przez przełęcz Quiraing, bywają jednopasmowe i wymagają większej ostrożności.
Wiele dróg dojazdowych na Skye to single track roads. Mieści się na nich jeden pojazd, mimo że ruch odbywa się w obu kierunkach. Do mijania służą specjalne zatoczki określane jako passing places. Na motocyklu łatwiej poruszać się po takich drogach niż dużym samochodem, ale trzeba patrzeć daleko przed siebie i z wyprzedzeniem planować mijanie.
W sezonie letnim na wyspie jest tłoczno. Kampery, autokary i samochody potrafią znacznie spowolnić przejazd, szczególnie przy Old Man of Storr i Quiraing.
Latem dochodzą również midges – drobne, kąśliwe muszki, które przy bezwietrznej i wilgotnej pogodzie potrafią uprzykrzyć postoje. Warto mieć repelent i nie planować długich przerw w bezwietrznych, mokrych miejscach.
Skye to największa wyspa Hebryd Wewnętrznych. Po gaelicku nazywana jest An t-Eilean Sgitheanach, a poetycko Eilean a’ Cheò, czyli „Wyspa Mgieł”. Do 1995 roku można było dostać się na nią wyłącznie promem. Dziś wyspę z lądem łączy most Skye Bridge.
Wyspa jest silnie związana z kulturą gaelicką i szkocką historią. To tutaj, według tradycji, Bonnie Prince Charlie żegnał się z Florą MacDonald, która pomogła mu zbiec po klęsce powstania jakobickiego. Wątek ten został uwieczniony w słynnej pieśni „Skye Boat Song”.
Krajobraz Skye jest w dużej mierze wulkaniczny i sprawia wrażenie geologicznie młodego. Grzbiet Trotternish powstał w wyniku największego osuwiska w Wielkiej Brytanii. To właśnie temu procesowi wyspa zawdzięcza niezwykłe formacje skalne Quiraing i Old Man of Storr.
Nazwa Quiraing pochodzi ze staronordyckiego Kvi Rand i oznacza „okrągłą zagrodę”. Nieprzypadkowo okolice te wielokrotnie służyły jako plan filmowy w produkcjach science fiction i fantasy.
Na Skye atrakcje i jazda przeplatają się nawzajem. Część miejsc można zobaczyć bezpośrednio z drogi lub parkingu. Do innych trzeba dojść pieszo, co warto uwzględnić podczas planowania dnia.
Portree to główna miejscowość i nieformalna stolica wyspy, a zarazem naturalny punkt startowy większości tras. Kolorowa zabudowa nad portem i spokojny klimat dobrze pasują do krótkiego postoju, tankowania oraz odpoczynku przed dalszą jazdą.
To również najwygodniejsza baza noclegowa podczas pierwszej wyprawy na Skye.
Old Man of Storr to charakterystyczna iglica skalna położona pod szczytem The Storr. Jest najbardziej rozpoznawalnym krajobrazem wyspy i jednym z najczęściej fotografowanych miejsc w całej Szkocji.
Formacja leży około 7 mil na północ od Portree, tuż przy drodze A855, dlatego skały są widoczne już z parkingu. Dojście pod samą formację zajmuje około 1,5-2 godzin w obie strony. Spacer jest opcjonalny, szczególnie gdy plan dnia zakłada przede wszystkim jazdę motocyklem.
Kilt Rock to bazaltowy klif wznoszący się na wysokość około 90 m nad morzem. Jego pionowe kolumny przypominają fałdy szkockiego kiltu. Tuż obok do morza spada wodospad Mealt Falls.
Cała północno-wschodnia część wyspy, czyli półwysep Trotternish, oferuje surowe klify i otwarte przestrzenie. Największe wrażenie robi przy dobrej widoczności, ale nawet we mgle zachowuje swój charakterystyczny klimat.
Quiraing to jedno z najbardziej niezwykłych miejsc na Skye. Jest fragmentem grzbietu Trotternish, który nadal pozostaje aktywnym obszarem osuwiskowym. Krajobraz tworzą ukryte plateau, iglice, turnie i strome zbocza.
Sama droga przez przełęcz Quiraing, prowadząca między Staffin a Uig, jest jedną z najpiękniejszych tras na wyspie. To jednopasmowy odcinek, na którym jazda i widok stają się jednym doświadczeniem.
Pełna piesza pętla ma około 4,3 mili, ale większość niezwykłego krajobrazu można zobaczyć już z pierwszego punktu widokowego przy drodze.
Nieopodal Uig znajduje się Fairy Glen – miniaturowy, bajkowy krajobraz złożony ze stożkowatych wzgórz, oczek wodnych i skalnej formacji nazywanej Castle Ewen.
To krótki, klimatyczny postój, który dobrze kontrastuje z surowymi klifami półwyspu Trotternish.
Masyw Cuillin jest sercem wyspy. Tworzą go poszarpane, wulkaniczne Black Cuillin oraz łagodniejsze, granitowe Red Cuillin, rozdzielone doliną Glen Sligachan.
Kamienny most Sligachan Old Bridge przy głównej drodze to jeden z najlepszych punktów na zdjęcie z Cuillin w tle.
W pobliżu, u stóp Black Cuillin pod Glenbrittle, znajdują się Fairy Pools – kaskada krystalicznych sadzawek na rzece Brittle. Dojazd prowadzi wąską drogą typu single track road, a same sadzawki wymagają około 40-minutowego spaceru z parkingu. Nie można zobaczyć ich bezpośrednio zza kierownicy.
Neist Point to najbardziej wysunięty na zachód punkt Skye. Znajduje się tam słynna latarnia morska oraz jeden z najlepszych punktów do obserwowania zachodu słońca na wyspie.
Do latarni trzeba zejść pieszo, ale już sam przejazd na zachodni kraniec Skye ma wyjątkowy, odludny klimat.
Destylarnia Talisker w Carbost to najstarsza czynna destylarnia na Skye. Słynie z pieprznej, morskiej whisky single malt.
Whisky, nadmorski klimat i dzikie otoczenie sprawiają, że to miejsce dobrze łączy motocyklową wyprawę z poznawaniem szkockiej tradycji. Zwiedzanie połączone z degustacją warto rezerwować z wyprzedzeniem.
Skye jest większa, niż może się wydawać. Ma około 80 km długości, a wiele atrakcji znajduje się na końcach długich półwyspów. Wyspa „zjada” czas, dlatego sam dystans nie oddaje rzeczywistej długości zwiedzania.
Klasyczną pętlę Trotternish można przejechać w pół dnia. Aby zobaczyć wyspę bez pośpiechu, warto jednak zaplanować co najmniej 2-3 dni.
Dwa dni pozwalają połączyć półwysep Trotternish z rejonem Cuillin i Fairy Pools. Trzeci dzień daje możliwość odwiedzenia Neist Point, Elgol lub Dunvegan bez presji czasu.
Na motocyklu nie warto traktować Skye jak wyzwania na czas. Największą wartość wyspa daje wtedy, gdy pozostawisz sobie przestrzeń na postoje, zdjęcia i krótkie zejścia z motocykla.
Najlepsze warunki przypadają na cieplejsze miesiące, gdy dni są dłuższe, a drogi łatwiej dostępne. Trzeba jednak być przygotowanym na deszcz, wiatr i mgłę o każdej porze roku. To nieodłączna część klimatu „Wyspy Mgieł”.
Lato daje najwięcej światła, ale jednocześnie oznacza największy ruch turystyczny oraz dużą liczbę muszek midges. Wiosna i jesień przynoszą mniej tłoku, ale również krótszy dzień i bardziej zmienną pogodę.
Podczas pierwszej wyprawy dobrym kompromisem może być termin łączący dłuższe dni z umiarkowanym ruchem turystycznym i rozsądnymi warunkami jazdy.
Na Skye najważniejsze są spokojne tempo i dobre przygotowanie na zmienną pogodę. Odzież przeciwdeszczowa, warstwy termiczne i wodoodporne zabezpieczenie bagażu to podstawa.
Przyda się także repelent na muszki oraz odpowiednio zaplanowane tankowanie. W bocznych rejonach wyspy stacji paliw jest mniej, niż może sugerować mapa.
Kilka zasad, które warto znać przed wjazdem na wąskie drogi:
Tak, szczególnie jeśli szukasz trasy zapewniającej pełne, krajobrazowe doświadczenie zachodniej Szkocji. Skye nie jest drogą do szybkiego składania motocykla w zakręty. To wyspa dla motocyklistów, którzy cenią przestrzeń, niezwykłe formacje skalne, zmienną pogodę i atmosferę miejsca oderwanego od reszty świata.
Na motocyklu Skye działa wyjątkowo mocno. Góry Cuillin, klify Trotternish, morze oraz światło zmieniające się w ciągu jednego popołudnia tworzą doświadczenie, którego trudno szukać na innych trasach.
To wyspa, która nie zawsze jest łatwa logistycznie, ale właśnie dlatego zostaje w pamięci. Świetnie łączy się również z North Coast 500 i Bealach na Bà w jedną rozbudowaną szkocką wyprawę.
Wyprawa na Skye wymaga dobrego planu. Trzeba uwzględnić transport motocykla, noclegi, zmienną pogodę, wąskie drogi oraz etapy, które nie będą wyłącznie walką z kilometrami.
MotoTravels organizuje wyprawy motocyklowe do Szkocji w formule objazdowej. Transport motocykla, zaplanowane etapy, noclegi, opieka przewodnika i znajomość specyfiki szkockich dróg pozwalają skupić się na tym, co najważniejsze – jeździe i przeżywaniu trasy.
W szkockim programie Wyspa Skye pojawia się obok North Coast 500, Applecross Pass, destylarni whisky i innych miejsc tworzących pełny klimat Highlands.
Chcesz przejechać Wyspę Skye, North Coast 500, Bealach na Bà i inne najpiękniejsze trasy Szkocji? Sprawdź wyprawy motocyklowe z MotoTravels i rusz z nami przez Highlands.
Najprościej przejechać mostem Skye Bridge z Kyle of Lochalsh na lądzie. Most działa od 1995 roku i jest bezpłatny. Alternatywą są promy, między innymi Mallaig-Armadale oraz sezonowy, obrotowy prom Glenelg-Kylerhea.
Klasyczna pętla Trotternish z Portree liczy około 80 km, czyli około 50 mil. Pełny objazd wyspy z głównymi rejonami, takimi jak Cuillin, Fairy Pools i Neist Point, może mieć około 240 km, czyli około 150 mil.
Warto zaplanować co najmniej 2-3 dni. Dwa dni pozwalają zobaczyć półwysep Trotternish oraz rejon Cuillin i Fairy Pools. Trzeci dzień umożliwia odwiedzenie Neist Point, Elgol lub Dunvegan bez pośpiechu.
Skye ma charakter bardziej krajobrazowy niż techniczny. Nie ma tu długich alpejskich serpentyn. Główne wyzwania to wąskie single track roads, passing places, zmienna pogoda oraz ruch turystyczny. Najważniejsze jest spokojne tempo i uważna obserwacja drogi.
Kilt Rock, przełęcz Quiraing, Sligachan i Fairy Glen można w praktyce podziwiać z drogi lub pobliskiego parkingu. Pod Old Man of Storr, do Fairy Pools oraz do latarni w Neist Point trzeba dojść pieszo. Warto zarezerwować na to dodatkowy czas.
Najlepsze są cieplejsze miesiące z długim dniem. Latem występuje jednak największy ruch turystyczny oraz najwięcej muszek midges. Wielu motocyklistów wybiera późną wiosnę lub wczesną jesień, kiedy jest mniej tłoku, choć dzień jest wtedy krótszy, a pogoda bardziej zmienna.
Mo-To Mateusz Ziajkiewicz
ul. Brzeska 15/6,
50-430 Wrocław
NIP: 614 159 16 67
Tel. +48 690 432 342
e-mail: biuro@mototravels.pl