Wąwóz Bicaz (rum. Cheile Bicazului) to jedna z najbardziej spektakularnych tras motocyklowych Rumunii i zupełnie inna niż Transfogaraska, Transalpina czy Transrarău. Nie jest wysokogórską przełęczą pełną podjazdów, lecz dramatycznym kanionem, w którym droga DN12C wije się między pionowymi, sięgającymi nawet 300 metrów wapiennymi ścianami. W jednym miejscu skały zbliżają się do siebie tak bardzo, że niemal zasłaniają niebo – to słynne „Gardło Piekła” (Gâtul Iadului).
Na motocyklu Bicaz robi ogromne wrażenie właśnie przez tę pionowość. Zamiast szerokich panoram z góry masz ciasny, zacieniony korytarz skalny, serpentyny, tunele i rzekę u dołu wąwozu. To nie jest trasa do szybkiej jazdy – w sezonie bywa wąsko i tłoczno, ale jako przeżycie należy do najmocniejszych w całej Rumunii.
Jeśli chcesz przejechać Wąwóz Bicaz i inne najpiękniejsze trasy motocyklowe w Rumunii bez samodzielnego planowania transportu motocykla, noclegów i etapów, sprawdź wyprawy motocyklowe do Rumunii z MotoTravels. W zorganizowanej formule skupiasz się na jeździe i widokach, a nie na układaniu całej logistyki od podstaw.
Wąwóz Bicaz nie jest trasą wysokogórską w stylu Transfogaraskiej czy Transalpiny. Jego siłą nie jest wysokość, lecz dramatyzm kanionu. Rzeka Bicaz przez miliony lat wyżłobiła w jurajskim wapieniu wąski korytarz, nad którym dziś prowadzi jedna z najbardziej widowiskowych dróg w kraju.
Najbardziej klasyczny wariant zaczyna się przy Lacu Roșu, czyli Czerwonym Jeziorze – naturalnym kurorcie położonym przy górnym krańcu wąwozu, po stronie okręgu Harghita. Stąd DN12C wchodzi w kanion i rozpoczyna się najbardziej efektowna część trasy.
W głębi wąwozu droga zwęża się i wije między skałami. Kulminacją jest Gâtul Iadului, czyli „Gardło Piekła” – najwęższy fragment, gdzie pionowe ściany niemal stykają się nad motocyklistą, ograniczając światło i tworząc surowy, skalny tunel. Dalej trasa opada w stronę Bicaz-Chei i doliny, stopniowo wychodząc z kanionu w łagodniejszy krajobraz.
Trasę można przejechać w obu kierunkach. Wjazd od strony Lacu Roșu daje najbardziej narastające wrażenie – krajobraz stopniowo się zamyka, aż osiąga kulminację w Gardle Piekła. Niezależnie od wybranego kierunku jest to droga do spokojnego przejazdu, z postojami pozwalającymi spojrzeć wysoko ku szczytom skalnych ścian.
DN12C w obrębie wąwozu jest w całości asfaltowa, ale pozostaje wąska i wymagająca. Prowadzi serpentynami, przebiega przez tunele, a po jednej stronie często piętrzy się skała, podczas gdy po drugiej jezdnia opada ku rzece. To nie jest droga do dynamicznej jazdy. Liczą się tu uwaga, płynność i cierpliwość.
Kilka rzeczy typowych dla Bicazu, o których warto wiedzieć:
Bicaz nie jest trudny ze względu na wysokość ani długość. Wymaga jednak skupienia z powodu wąskiej jezdni, ostrych zakrętów, tuneli i dużego ruchu. Dla motocyklisty z doświadczeniem turystycznym będzie to raczej intensywne przeżycie krajobrazowe niż poważne wyzwanie techniczne.
Kluczowe są spokojne tempo, przewidywanie zachowania innych kierowców oraz gotowość na to, że w sezonie przejazd może być powolny. W tym przypadku nie musi to być wadą. Wolniejsza jazda pozwala lepiej poczuć skalny klimat kanionu i dostrzec szczegóły, które łatwo przeoczyć przy szybszym tempie.
Wąwóz Bicaz jest częścią Parku Narodowego Cheile Bicazului-Hășmaș w Karpatach Wschodnich. Kanion powstał w wyniku żłobienia jurajskich wapieni przez rzekę Bicaz na przestrzeni milionów lat. To właśnie temu procesowi zawdzięcza pionowe, a momentami niemal stykające się ściany.
Co ciekawe, mimo dzisiejszej popularności droga przez wąwóz zaczęła być używana dopiero pod koniec XIX wieku. Dawne szlaki handlowe omijały to miejsce, nazywane „Gardłem Piekła”. Stary, jednopasmowy tunel z 1918 roku został zastąpiony nowym dopiero w 2005 roku. Cała DN12C wznosi się po stronie Gheorgheni do około 1256 m na przełęczy Pângărați, po czym przez Lacu Roșu i wąwóz sprowadza podróżnych do Bicaz.
Bicaz jest również miejscem silnie związanym z przyrodą i miejscowymi legendami. Na pionowych ścianach żyją rzadkie gatunki, między innymi pomurnik (Tichodroma muraria) i kozica, określana w Rumunii jako capra neagră. Masyw skalny Piatra Altarului, czyli „Skała Ołtarza”, osiągający około 1120-1150 m, należy natomiast do najbardziej znanych i wymagających ścian wspinaczkowych w Rumunii.
Według miejscowej legendy wąwóz powstał, gdy olbrzymy próbowały zatrzymać rzekę. Woda napierała jednak z tak wielką siłą, że przełamała góry i rozcięła je na dwoje.
W Wąwozie Bicaz jazda i zwiedzanie stają się jednym doświadczeniem. To sama droga między skałami robi największe wrażenie. Warto jednak zaplanować kilka konkretnych punktów i postojów.
To najwęższy i najbardziej spektakularny fragment wąwozu. Pionowe ściany niemal stykają się nad drogą, ograniczając dostęp światła. Jest to symboliczne serce całej trasy i miejsce, dla którego wielu motocyklistów przyjeżdża do Bicazu.
Przy górnym krańcu wąwozu leży Lacu Roșu – naturalne jezioro powstałe w 1837 roku po osuwisku, które zatamowało wody potoku Bicaz. Wystające z wody pnie zatopionych drzew nadają mu niezwykły, nieco surowy wygląd. To dobry punkt na dłuższy postój oraz naturalny początek lub koniec przejazdu przez kanion.
Ta masywna, samotna ściana skalna wznosząca się w obrębie wąwozu jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych obiektów wspinaczkowych Rumunii. Nawet jeśli nie planujesz wspinaczki, robi ogromne wrażenie jako punkt orientacyjny i tło do zdjęć.
W środkowej części kanionu, gdzie droga nieco się rozszerza, znajdują się stragany z lokalnym rękodziełem rumuńskim i węgierskim. To kulturowe pogranicze Siedmiogrodu i Mołdawii. Postój przy bazarach może być okazją do krótkiego odpoczynku i zakupu pamiątki z trasy.
Za wschodnim krańcem trasy, w pobliżu miejscowości Bicaz, znajduje się jedno z największych sztucznych jezior Rumunii wraz z zaporą na rzece Bistrița. To naturalne rozszerzenie trasy, szczególnie gdy po przejechaniu wąwozu kierujesz się dalej w stronę Piatra Neamț.
Najlepszym okresem na motocyklowy przejazd przez Wąwóz Bicaz są ciepłe miesiące od późnej wiosny do wczesnej jesieni. Droga jest wtedy najłatwiej dostępna, a warunki zwykle sprzyjają podróżowaniu. Trzeba jednak pamiętać, że wewnątrz kanionu może być chłodno i wilgotno nawet latem. Po deszczu zacieniony asfalt między skałami długo pozostaje mokry.
Ponieważ Bicaz należy do najpopularniejszych atrakcji Rumunii, w sezonie i podczas weekendów bywa tłoczno. Na drodze pojawiają się samochody osobowe, autokary i ciężarówki, a w pobliżu bazarów również piesi. Dla spokojniejszego i bardziej płynnego przejazdu najlepiej wybrać dzień powszedni oraz wczesną porę.
Na DN12C prowadzącej przez wąwóz najważniejsze są rozwaga i cierpliwość, a nie tempo. Przed przejazdem warto zapamiętać kilka zasad:
Zdecydowanie tak – nawet jeśli masz już za sobą rumuńskie klasyki w stylu Transfogaraskiej czy Transalpiny. Bicaz oferuje zupełnie inne doświadczenie. Nie jest wysokogórską przełęczą z kilometrami serpentyn, lecz krótkim, niezwykle intensywnym przejazdem dnem skalnego kanionu, między ścianami sięgającymi około 300 metrów.
Na motocyklu ten kontrast działa wyjątkowo mocno. Ciasny, zacieniony korytarz skalny, „Gardło Piekła” nad głową i rzeka płynąca u dołu tworzą klimat, którego nie da się pomylić z żadną inną rumuńską trasą.
Wąwóz Bicaz jest idealnym uzupełnieniem górskich dróg Karpat i mocnym punktem każdej wyprawy przez wschodnią Rumunię – szczególnie w połączeniu z pobliską Transrarău oraz Czerwonym Jeziorem.
Rumunia to kraj, który każdy motocyklista powinien odwiedzić choć raz. Dzikie Karpaty, wymagające trasy górskie i widoki, których nie zapomina się szybko, tworzą idealne warunki do motocyklowej przygody. Wąwóz Bicaz, obok Transfogaraskiej, Transalpiny i Transrarău, pokazuje, jak różnorodne potrafią być rumuńskie drogi – od wysokogórskich przełęczy po dramatyczne kaniony.
MotoTravels organizuje wyprawy motocyklowe do Rumunii w formule objazdowej – z transportem motocykla, zaplanowanymi etapami, noclegami i opieką przewodnika, który zna specyfikę rumuńskich dróg. Dzięki temu możesz skupić się na jeździe i przeżywaniu trasy, a nie na logistyce.
Chcesz przejechać najpiękniejsze rumuńskie trasy – Transfogaraską, Transalpinę i spektakularny Wąwóz Bicaz – w najlepszym stylu? Sprawdź ofertę wypraw MotoTravels i rusz z nami w Karpaty.
Sam kanion Cheile Bicazului ma około 8 km i prowadzi z Lacu Roșu do Bicaz-Chei. Cała droga DN12C, łącząca Gheorgheni z Bicaz, liczy około 54 km. Wąwóz jest jej najbardziej spektakularnym fragmentem.
Pionowe wapienne ściany wznoszą się do około 300 m nad drogą. W najwęższym miejscu, nazywanym „Gardłem Piekła” lub Gâtul Iadului, skały niemal stykają się nad jezdnią.
To trasa wąska i kręta, z około 12 ostrymi zakrętami oraz tunelami, ale nie jest ekstremalnie wymagająca technicznie. Największym wyzwaniem pozostają duży ruch turystyczny w sezonie i ograniczona widoczność. Kluczowe jest spokojne tempo.
Najważniejsze punkty to „Gardło Piekła” (Gâtul Iadului), Czerwone Jezioro (Lacu Roșu), ściana wspinaczkowa Piatra Altarului oraz bazary rzemieślnicze w środkowej części wąwozu. Po stronie wschodniej warto również zobaczyć zaporę i jezioro Bicaz.
Najlepszym okresem są ciepłe miesiące od późnej wiosny do wczesnej jesieni. W kanionie bywa jednak chłodno i wilgotno nawet latem. W sezonie oraz podczas weekendów ruch jest większy, dlatego dla spokojniejszego przejazdu warto wybrać dzień powszedni i wczesną porę.
Tak. Wąwóz Bicaz leży w Karpatach Wschodnich i świetnie łączy się z pobliską Transrarău oraz Czerwonym Jeziorem. W szerszym planie wyprawy stanowi dobre uzupełnienie południowych klasyków, takich jak Transfogaraska i Transalpina.
Mo-To Mateusz Ziajkiewicz
ul. Brzeska 15/6,
50-430 Wrocław
NIP: 614 159 16 67
Tel. +48 690 432 342
e-mail: biuro@mototravels.pl